தமிழ் இலக்கியம் உலகிற்கு கொடுத்த மிகப்பெரிய பொக்கிஷங்களில் ஒன்று தமிழ் சிறுகதைகள். சில பக்கங்களில் ஒரு முழு வாழ்க்கையையே காட்டும் சக்தி சிறுகதைகளுக்கு உண்டு. அதனால் தான் காலம் கடந்தும், தலைமுறைகள் மாறினாலும், தமிழ் சிறுகதைகள் வாசகர்களின் மனதில் நீங்காத இடம் பிடித்துள்ளன.
இந்த பதிவில், வாசிக்கும் ஒவ்வொருவரையும் சிந்திக்க வைக்கும், உணர்ச்சிகளைத் தொடும், வாழ்க்கையின் நிஜங்களை எளிய மொழியில் சொல்லும் 10 சிறந்த தமிழ் சிறுகதைகள் பற்றிப் பார்க்கப் போகிறோம். இவை வெறும் கதைகள் அல்ல; ஒவ்வொன்றும் ஒரு வாழ்க்கைப் பாடம். மாணவர்கள், பெரியவர்கள், மூத்தவர்கள் என எல்லோருக்கும் ஏற்ற வகையில் எழுதப்பட்ட கதைகளின் சிறப்பு, அவை நம்மையே அந்தக் கதைக்குள் இழுத்துச் செல்லும் தன்மை தான்.
நீங்கள் நல்ல தமிழ் சிறுகதைகளை தேடிக் கொண்டிருந்தால், இந்தப் பதிவு உங்களுக்காகவே.
10 சிறந்த தமிழ் சிறுகதைகள் – காலம் கடந்து நிற்கும் கதைகள்
1. கடைசி பேருந்து
ஒரு சிறிய கிராமத்தில் வாழும் முதியவர், தனது மகனை பார்க்க நகரத்திற்கு செல்ல நினைக்கிறார். பேருந்து தவறினால் வாழ்க்கையே தவறிவிடும் என நினைக்கும் அவர், கடைசி பேருந்தை பிடிக்க ஓடுகிறார். ஆனால் அந்தப் பயணத்தில் அவர் புரிந்து கொள்வது, வாழ்க்கையில் சில மனிதர்களை விட சில நினைவுகள் தான் நிலையானவை என்பதையே.
இந்த கதை, அவசரம் நிறைந்த வாழ்க்கையில் நாம் இழக்கும் உறவுகளை நினைவூட்டுகிறது.
2. மழையும் ஒரு குழந்தையும்
மழை பெய்யும் ஒரு மாலை. பள்ளி முடிந்து வீட்டிற்கு நடந்து செல்லும் ஒரு சிறுவன், மழையில் நனைந்தபடி சிரித்துக்கொண்டே நடக்கிறான். அவனைப் பார்த்த பெரியவர்கள் மழையை சாபமாக நினைக்கிறார்கள்.
இந்த சிறுகதை, வாழ்க்கையை பார்க்கும் கோணம் வயதுக்கு வயது எப்படி மாறுகிறது என்பதை அழகாக சொல்லுகிறது.
3. உடைந்த செருப்பு
ஏழை குடும்பத்தில் பிறந்த ஒரு சிறுவனுக்கு, பள்ளிக்கு போக ஒரே ஒரு செருப்பு தான். அது உடைந்தாலும், அவன் பள்ளி செல்ல மறுப்பதில்லை.
இந்த கதை, வசதிகள் இல்லாவிட்டாலும் கனவுகள் பெரியதாக இருக்கலாம் என்பதை உணர்த்துகிறது.
10 சிறந்த தமிழ் சிறுகதைகள் – மனதை நெகிழ வைக்கும் கதைகள்
4. அம்மாவின் சமையலறை
ஒரு பெண் தனது அம்மாவை இழந்த பிறகு, அம்மாவின் சமையலறையில் தனியாக நிற்கிறாள். ஒவ்வொரு பாத்திரமும், ஒவ்வொரு மணமும் அவளுக்கு ஒரு நினைவைக் கொடுக்கிறது.
இந்த சிறுகதை, அம்மா என்ற உறவு எவ்வளவு ஆழமானது என்பதை எளிய வார்த்தைகளில் சொல்லுகிறது.
5. பழைய கடிதம்
பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கிடைக்கும் ஒரு பழைய கடிதம், இரண்டு நண்பர்களின் வாழ்க்கையை மீண்டும் இணைக்கிறது.
இந்த கதை, தொடர்பு துண்டிக்கப்பட்டாலும் உண்மை உணர்வுகள் அழியாது என்பதை கூறுகிறது.
6. நிழல்
ஒரு மனிதன் எப்போதும் தன்னை பின்தொடரும் நிழலை வெறுக்கிறான். ஆனால் ஒரு நாள் அந்த நிழல் இல்லாத போது தான், தனிமையின் வலி என்ன என்பதை உணர்கிறான்.
இந்த சிறுகதை, மனிதன் தனியாக இருப்பதை விட, யாராவது அருகில் இருப்பதே முக்கியம் என்பதை உணர்த்துகிறது.
7. கண்ணாடி ஜன்னல்
அந்த வீட்டின் ஜன்னல் எப்போதும் மூடியே இருக்கும். உள்ளே வசிக்கும் மூதாட்டி உலகத்தை பார்க்க விரும்பவில்லை என்று அக்கம் பக்கத்தவர்கள் நினைத்தார்கள்.
உண்மை அதுவல்ல.
இளமை காலத்தில் அவள் ஒரு ஆசிரியர். தினமும் குழந்தைகளின் முகங்களில் கனவுகளை பார்த்தவள். ஆனால் வயது, நோய், தனிமை — எல்லாம் சேர்ந்து அவளை வீட்டுக்குள் அடைத்துவிட்டது.
ஒருநாள் மின்சாரம் போனதால், அவள் ஜன்னலை திறந்தாள்.
வெளியில் குழந்தைகள் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். சிரிப்பு, ஓட்டம், விழுதல், எழுதல் — எல்லாம் அவளின் நினைவுகளை கிளறின.
அவள் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது. துக்கத்தால் அல்ல. மறந்துபோன மகிழ்ச்சியால்.
அன்று முதல் அவள் தினமும் ஜன்னலை திறந்து வைத்தாள். குழந்தைகளிடம் பேசவில்லை. உலகத்துடன் மீண்டும் இணைந்தாள்.
அவள் புரிந்து கொண்டது ஒன்றே —
உலகத்தை தவிர்ப்பது பாதுகாப்பு அல்ல; உலகத்தை ஏற்றுக்கொள்வதே வாழ்க்கை.
8. ஒரு ரூபாய் மதிப்பு
பள்ளி முடிந்து வீடு திரும்பும் சிறுமி, சாலையோரத்தில் ஒரு ரூபாய் நாணயம் கண்டாள்.
அவளுக்கு அது பெரிய விஷயம். ஏனெனில் அந்த நாளில் அவளிடம் சாப்பிட கூட பணம் இல்லை.
அவள் அந்த நாணயத்தை எடுத்து கைமுட்டியில் வைத்துக்கொண்டாள்.
அதே நேரத்தில், அருகில் இருந்த முதியவர் கையை நீட்டி கேட்டார்,
“குடிக்க தண்ணீர் வாங்க பணம் இல்லைம்மா…”
சிறுமி நிமிடம் ஒன்றே யோசித்தாள்.
அந்த ஒரு ரூபாய் — அவளின் பசி அல்லது அந்த மனிதனின் தாகம்.
அவள் அந்த நாணயத்தை முதியவரின் கையில் வைத்தாள்.
முதியவர் சிரித்தார். அந்த சிரிப்பில் ஒரு உலகம் இருந்தது.
அந்த நாள் அவள் பசியோடு உறங்கினாள்.
ஆனால் மனம் நிறைவாக இருந்தது.
அவள் வாழ்நாள் முழுவதும் மறக்காத பாடம் அதுதான் —
பணம் மதிப்பல்ல; மனிதத்துவமே உண்மையான செல்வம்.
9. பேசாத பெஞ்ச்
பள்ளி வளாகத்தின் ஒரு மூலையில், பழைய ஒரு பெஞ்ச் இருந்தது.
அதில் யாரும் உட்கார விரும்பவில்லை.
ஒருநாள் புதிய மாணவன் அந்த பெஞ்சில் அமர்ந்தான்.
அவன் பேசாதவன். நண்பர்கள் இல்லை. தனிமை தான் அவனின் பழக்கம்.
நாட்கள் கடந்தன. அவன் தினமும் அதே பெஞ்சில் அமர்ந்தான்.
புத்தகம் வாசித்தான். எழுதினான். கனவுகள் வளர்த்தான்.
ஒரு நாள் தேர்வு முடிவுகள் வந்தன.
அவன் பள்ளியில் முதல் இடம்.
அப்போது தான் மற்ற மாணவர்கள் புரிந்துகொண்டார்கள்.
அந்த பெஞ்ச் சபிக்கப்பட்டது அல்ல.
அது அமைதியை விரும்பியவர்களுக்கான இடம்.
அந்த பெஞ்ச் அவனுக்கு கற்றுக் கொடுத்தது ஒன்றே —
அமைதி பலவீனம் அல்ல; அது பலத்தின் ஆரம்பம்.
10. கடைசி அழைப்பு
மகன் எப்போதும் பிஸி.
அம்மாவின் அழைப்புகள் பெரும்பாலும் “பிறகு பேசுகிறேன்” என்று முடியும்.
ஒருநாள் அம்மா அழைத்தாள்.
மகன் மீண்டும் சொன்னான், “பிறகு…”
அந்த “பிறகு” தான் கடைசி.
அடுத்த நாள் வந்த செய்தி,
அம்மா இனி இல்லை.
அவன் கைபேசியை பார்த்தான்.
அம்மாவின் கடைசி அழைப்பு — பதில் இல்லை.
அவன் புரிந்து கொண்ட உண்மை மிகக் கடினமானது —
எல்லா அழைப்புகளுக்கும் ‘பிறகு’ இருக்காது.
அன்று முதல், அவன் யாருடைய அழைப்பையும் புறக்கணிக்கவில்லை.
ஏனெனில் சில குரல்கள்,
மீண்டும் கேட்க முடியாதவை.
தமிழ் சிறுகதைகள் ஏன் இவ்வளவு சிறப்பு?
தமிழ் சிறுகதைகளின் தனித்துவம் சில முக்கிய அம்சங்களில் தெரிகிறது:
- குறைந்த வார்த்தைகளில் ஆழமான கருத்து
- எளிய மொழி, ஆனால் வலுவான உணர்ச்சி
- வாழ்க்கையின் நிஜ முகம்
- ஒவ்வொரு கதைக்கும் ஒரு தெளிவான பாடம்
இதனால் தான் 10 சிறந்த தமிழ் சிறுகதைகள் என்று பேசும்போது, அவை வாசித்த பிறகும் நம்மோடு பயணிக்கும் கதைகளாக இருக்கின்றன.
